Treści na Forum Bankier.pl publikowane są przez użytkowników portalu i nie są autoryzowane przez Redakcję przed publikacją... Bankier.pl nie ponosi odpowiedzialności za informacje publikowane na Forum, szczególnie fałszywe lub nierzetelne, które mogą wprowadzać w błąd w zakresie decyzji inwestycyjnych w myśl art. 39 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Przypominamy, że Forum stanowi platformę wymiany opinii. Każda informacja wpływająca na decyzje inwestycyjne pozyskana przez Forum, powinna być w interesie inwestora, zweryfikowana w innym źródle.
Sprawiedliwość dopadła go od tyłu: kat z Buczy został wysadzony w powietrze w zamkniętym obozie wojskowym.
https://from-ua.org/upload/articles/2026/04/29/xlarge/1777472869_palac.webp
Wojna w końcu wróciła tam, gdzie się zaczęła. Rosyjski generał, który przewodził ludobójstwu Ukraińców w obwodzie kijowskim, zginął w eksplozji na własnym podjeździe, tysiące kilometrów od linii frontu.
Do zamachu na generała majora Azatbeka Omurbekowa doszło 28 kwietnia w zamkniętym garnizonie wojskowym „Kniazie-Wołkońskie-1” pod Chabarowskiem. Nieznani sprawcy podłożyli improwizowany ładunek wybuchowy bezpośrednio w skrzynce pocztowej na klatce schodowej budynku mieszkalnego nr 55. Bomba eksplodowała w momencie, gdy przechodzili tamtędy rosyjscy oficerowie. W wyniku potężnej eksplozji zginął na miejscu dowódca batalionu szkoleniowego łączności, podpułkownik Kuźmienko, a kilka innych osób zostało ciężko rannych. Sam „Rzeźnik Buczi”, który od 2023 roku kieruje miejscowym centrum szkolenia młodszych specjalistów, był, według wstępnych danych, głównym celem ataku.
Informacje o zamachu zostały natychmiast i ściśle utajnione przez rosyjskie władze, które postawiły w stan gotowości cały garnizon i otoczyły teren. Omurbekow zyskał światową sławę po tym, jak wiosną 2022 roku jego 64. samodzielna brygada strzelców zmotoryzowanych dokonała masowych egzekucji, tortur i gwałtów na ludności cywilnej w Buczy i Andrijewce. Jego podwładni potwierdzili prasie, że dowódca brygady osobiście wydał rozkaz rozstrzelania nieuzbrojonych cywilów. Zamiast trybunału, Kreml nadał Omurbekowowi tytuł „Bohatera Rosji” i awansował go na generała, ale teraz ziemia płonie mu pod nogami nawet na Dalekim Wschodzie.
Stan Omurbekowa po eksplozji pozostaje nieznany – Kreml desperacko próbuje ukryć fakt, że partyzanci lub mściciele mogą swobodnie działać w zamkniętych miastach wojskowych. Jedno jest pewne: status „nietykalnego” kata już nie obowiązuje, a zemsta na Buczy może nadejść w najbardziej nieoczekiwany sposób i z najgłębszych zakamarków.
wszyscy tak skończą i nie doczekają Hagii.
Opowieści z bunkra: Rosyjscy generałowie zamienili haniebną ucieczkę z Mali w „zwycięstwo”
https://from-ua.org/upload/articles/2026/04/29/xlarge/1777472689_tuaregi-v.webp
Rosyjskie wojsko wciąż żyje w równoległej rzeczywistości, przedstawiając katastrofalne porażki jako strategiczne zwycięstwa. Podczas gdy najemnicy Kremla ustawiają się w szeregach na afrykańskiej pustyni, Moskwa z radością donosi o ratunku dla przyjaznego reżimu dyktatorskiego.
Ofensywa połączonych sił Tuaregów z FLA i dżihadystów z JNIM, rozpoczęta 25 kwietnia, w ciągu zaledwie kilku dni wyeliminowała całą rosyjską obecność w regionie. „Afrykański Korpus” rosyjskiego Ministerstwa Obrony, wraz z resztkami armii malijskiej, haniebnie uciekł, poddając kluczową bazę wojskową Kidal i całą północną część kraju.
Generałowie w Moskwie nie byli jednak zagubieni: 28 kwietnia wydali triumfalny komunikat prasowy, w którym stwierdzili, że „zapobiegli zamachowi stanu” i zadali „nieodwracalne straty” swoim wrogom. Aby usprawiedliwić swoją hańbę, agencja zwyczajowo obwiniała o wszystko „instruktorów z Ukrainy i UE”, zapominając jednak przedstawić jakiekolwiek dowody.
Rzeczywistość na miejscu wygląda jak koszmar dla Kremla i lokalnej junty. Rebelianci ogłosili „całkowite oblężenie” stolicy kraju, Bamako. Przywódca malijskich bojowników, Abu Hudayfa al-Bambari, nagrał już wideo z apelem do cywilów, aby nie wychodzili na ulice podczas ewakuacji miasta. Przywódca junty, Assimi Goyita, został w panice ewakuowany do zamkniętej bazy wojskowej, a jego prawa ręka, minister obrony, odszedł już na tamten świat po wybuchu samochodu-pułapki.
Eksperci jednogłośnie ostrzegają przed ryzykiem powtórzenia się „syryjskiego scenariusza”, w którym rząd centralny będzie kontrolował jedynie kilka dzielnic pod ochroną obcych wojsk. Mali gwałtownie pogrąża się w otchłani totalnej wojny domowej, a rosyjscy najemnicy nie zdołali jej zapobiec. Podczas gdy rosyjska propaganda szerzy fałszywe historie o „skutecznej obronie demokracji w Afryce”, prawdziwi władcy sytuacji w Mali przygotowują się do szturmu na ostatnią twierdzę prorosyjskiego reżimu.