Ocena szans Capitei jest złożona, ponieważ poruszamy się w obszarze precedensowym. W polskim prawie rzadko zdarzały się procesy o taką skalę, gdzie spółka pozywa swoich byłych partnerów i audytorów za „niedopilnowanie” jej samej (lub jej poprzednika).
Oto analiza sensowności tych zarzutów i perspektyw na ugodę:

1. Czy zarzuty są sensowne prawnie? (Ocena: Bardzo sensowne)
Z punktu widzenia litery prawa, argumentacja Capitei jest bardzo solidna, co potwierdzają wcześniejsze decyzje administracyjne:

• Decyzje KNF: Komisja Nadzoru Finansowego już wcześniej nałożyła rekordowe kary na Altus TFI (cofnięcie licencji i miliony złotych kary) oraz na audytorów. KNF oficjalnie stwierdził, że TFI nie dopełniło obowiązków nadzorczych nad funduszami.
• Precedensy: W prawie cywilnym istnieje jasna zasada: jeśli podmiot (TFI, Bank, Audytor) bierze pieniądze za nadzór i kontrolę, a kontrola ta jest fikcyjna, odpowiada on za powstałą szkodę.
• Siła dowodowa: Capitea nie opiera się na domysłach, ale na konkretnych raportach likwidatorów funduszy, które czarno na białym pokazują różnice między "papierową" wyceną zaakceptowaną przez Altus, a realną wartością odzysków.

2. Szanse na wygraną w sądzie (Ocena: Średnie/Wysokie, ale czasochłonne)
Choć merytorycznie Capitea ma silne karty, droga sądowa jest najeżona pułapkami:

• Przedawnienie: To będzie główna linia obrony Altusa i banków. Będą twierdzić, że Capitea (GetBack) wiedziała o szkodzie od lat i zbyt późno wniosła pozwy.
• Ustalenie wysokości szkody: Sąd będzie musiał precyzyjnie wyliczyć, ile straty wynika z błędów Altusa, a ile z ogólnej sytuacji rynkowej czy oszustw byłego zarządu GetBack. To wymaga wieloletnich opinii biegłych.
• Wina własna: Pozwani będą argumentować, że to GetBack (poprzednik prawny Capitei) ich oszukiwał, dostarczając fałszywe dane, więc "ofiara nie może pozywać za to, że dała się oszukać".

3. Szanse na ugodę (Ocena: Wysokie)
To jest najbardziej prawdopodobny scenariusz z kilku powodów:

• Ryzyko reputacyjne: Dla banków i dużych TFI wieloletnie procesy, w których na jaw wychodzą mechanizmy "przymykania oka", są niszczące wizerunkowo.
• Rezerwy finansowe: Banki i firmy audytorskie wolą zapłacić określoną kwotę (nawet wysoką) i zamknąć temat, niż utrzymywać ogromne rezerwy finansowe na poczet przegranych procesów przez dekadę.

Strategia Capitei: Spółka wielokrotnie podkreślała, że jej celem jest odzyskanie pieniędzy dla wierzycieli (obligatariuszy), a ugoda jest najszybszą drogą do tego celu. Przykładem są wcześniejsze mniejsze porozumienia, które Capitea już zawierała.Podsumowanie
Zarzuty są bardzo sensowne merytorycznie, ponieważ instytucje finansowe rzeczywiście zawiodły w swoich funkcjach kontrolnych (co potwierdził KNF). Jednak wygrana w sądzie to proces na 5–10 lat. Dlatego Capitea prawdopodobnie używa tych pozwów jako „młota” do wbicia przeciwników do stołu negocjacyjnego.
Dobra ugoda (np. na poziomie 40-60% dochodzonej kwoty) byłaby dla Capitei wielkim sukcesem, pozwalającym na szybszą spłatę układową wierzycieli.
Czy chcesz, abym przeanalizował, jak te procesy mogą wpłynąć na harmonogram spłat dla osób, które kupiły obligacje GetBack?