Strategia Arctic Paper polega na stopniowej dywersyfikacji działalności, której celem jest zmniejszenie zależności od rynku papierów graficznych. Spółka nie rezygnuje z tego segmentu, lecz traktuje go jako stabilną bazę przepływów pieniężnych, wykorzystując jednocześnie istniejące kompetencje technologiczne i surowcowe do rozwoju nowych obszarów.
Istotną przewagą Arctic Paper jest integracja pionowa – własna produkcja celulozy oraz energii pozwala ograniczać koszty i zmniejszać wrażliwość na wahania cen surowców i energii. Rozwój segmentu opakowań opartych na włóknach celulozowych wpisuje się w długoterminowe trendy regulacyjne i konsumenckie, związane z odchodzeniem od plastiku. Jest to kierunek logiczny, ponieważ wykorzystuje te same zasoby, infrastrukturę i know-how, które spółka posiada już dziś.
Dodatkowym atutem jest segment energetyczny. Produkcja własnej energii odnawialnej nie ma charakteru spekulacyjnego, lecz defensywny: stabilizuje koszty, poprawia przewidywalność wyników i zwiększa odporność spółki na zmiany polityki energetycznej w Europie. W dłuższym okresie może on stać się niezależnym źródłem wyniku operacyjnego.
Całościowo przewaga Arctic Paper nie polega na „rewolucji”, lecz na ewolucji: stopniowym przesuwaniu struktury biznesu w kierunku bardziej odpornych segmentów, przy jednoczesnym zachowaniu dyscypliny kosztowej i wykorzystaniu istniecych aktywów. To ogranicza ryzyko strategiczne i zwiększa elastyczność spółki w warunkach strukturalnych zmian w europejskim przemyśle papierniczym.