Projekt ustawy: www.mgip.gov.pl/NR/rdonlyres/7C8E5B4B-F2C0-4CDD-81E9-D7D055BBB75F/19546/NowelizacjaustawySDG.doc Uzasadnienie: www.mgip.gov.pl/NR/rdonlyres/7C8E5B4B-F2C0-4CDD-81E9-D7D055BBB75F/19547/Uzasadnienie.doc . Zwracam uwagę na fragment: Unormowanie wprost w ustawie instytucji zawieszenia ma przede wszystkim za zadanie chronić przedsiębiorców przed błędnymi i krzywdzącymi ich interpretacjami obecnego prawa. Często bowiem podnoszony jest argument, że skoro żaden przepis nie wspomina o zawieszeniu działalności gospodarczej, to przedsiębiorca nie może powoływać się na fakt czasowego jej niewykonywania (analogicznie jak urlop u pracownika). Argumentacja ta co prawda narusza zasadę praworządności, bowiem wymaga od obywatela chcącego skorzystać z przysługującego mu prawa znalezienia do tego szczegółowej podstawy prawnej, podczas gdy tylko ograniczenia praw obywatela wymagają zgodnie z Konstytucją szczegółowego upoważnienia prawnego. Są to jednak rozważania doktrynalne, które nie chronią przed złą praktyką organów administracji z jaką mają do czynienia przedsiębiorcy. Niniejsza nowela ustawy SDG nie nadaje zatem w żadnym przypadku prawa do zawieszania działalności, bez tych przepisów przedsiębiorca może się (i mógł) powoływać na fakt zawieszenia działalności w sposób zwyczajowo przyjęty na podstawie wykładni. Regulacja art. 14a stanowi jedynie potwierdzenie tej możliwości i ma na celu ustanowienie nie budzącej wątpliwości podstawy prawnej zawieszania działalności przez przedsiębiorcę. Należy zdecydowanie podkreślić, iż nieuprawniona jest teza, że dopóki przedsiębiorca figuruje w rejestrze, dopóty wykonuje działalność gospodarczą. Nie można utożsamiać figurowania w rejestrze/ewidencji z wykonywaniem działalności. Wyraźne wskazanie w ustawie instytucji zawieszania działalności będzie tego najlepszym wyrazem. I dla kompletu: www.mgip.gov.pl/NR/rdonlyres/7C8E5B4B-F2C0-4CDD-81E9-D7D055BBB75F/19548/OSR.doc