marsh Napisał(a): ------------------------------------------------------- > Zwróćcie jeszcze uwagę na Wasze decyzje. ZUS dokonuje tam nadużycia. > Otóż pomiędzy art. 6 ust 1 pkt 5, a art. 13 ust 4, > stawia znak KONIUNKCJI !!! > Z treści tak ujętej wynika, że bycie prowadzącym działalność > jest jednoznaczne z wykonywaniem działalności. Art. 6. 1. Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym podlegają, z zastrzeżeniem art. 8 i 9, osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są: 1) pracownikami, z wyłączeniem prokuratorów, 5) osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność oraz osobami z nimi współpracującymi, Art. 8. 1. Za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a. 2a. Za pracownika, w rozumieniu ustawy, uważa się także osobę wykonującą pracę na podstawie umowy agencyjnej, umowy zlecenia lub innej umowy o świadczenie usług, do której zgodnie z Kodeksem cywilnym stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo umowy o dzieło, jeżeli umowę taką zawarła z pracodawcą, z którym pozostaje w stosunku pracy, lub jeżeli w ramach takiej umowy wykonuje pracę na rzecz pracodawcy, z którym pozostaje w stosunku pracy. 6. Za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się: 1) osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych, [a przepisy jasno określają, że ma to być działalność zarobkowa, czyli musi poprzez wykonywane czynności mieć możliwość osiągnięcia zarobku] Art. 13. Obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby fizyczne w następujących okresach: 1) pracownicy - od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku, 4) osoby prowadzące działalność pozarolniczą - od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, http://www.rzeczpospolita.pl/dodatki/firma_060412/firma_a_9.html nt 87 Umowa o pracę i stosunek pracy to dwie różne rzeczy. Umowa to jedynie podstawa nawiązania stosunku pracy. Nie wywołuje żadnych skutków w sferze praw i obowiązków pracodawcy i pracownika, dopóki nie będzie realizowana. A jej realizacja następuje przez nawiązanie stosunku pracy, czyli faktyczne przystąpienie do pracy. *** Wniosek: Nie wystarczy mieć podpisanej umowy, tak samo jak nie wystarczy mieć zgłoszonej konkretnej działalności (tego wymaga prawo, na które ustawa o sus powołuje się w art.8 ust.6, by podlegać ubezpieczeniom. Tak jak w przypadku pracowników, tak i w przypadku prowadzących działalność trzeba jeszcze podjąć działania, które mogą mieć charakter zarobkowy, być w pracy, być dyspozycyjnym i wypełniać zadania powierzone umową o pracę (bo takie zachowania wynikają z kodeksu pracy). Dlatego też pracownikiem nie jest osoba, która podpisała umowę o pracę, podjęła się wykonywania konkretnej pracy, ale osoba, która faktycznie przystąpiła do pracy określonej w umowie, czyli nawiązała stosunek pracy. Tak samo prowadzący działalność obowiązkowym ubezpieczeniom podlegają wtedy, gdy przystąpią do pracy określonej w ewidencji (wykonują działalność), która była celem otwarcia firmy, która ma charakter zarobkowy. Od nich zależy, czy w danym okresie będą dyspozycyjni, czy nie, bowiem prowadzący działalność nie mają określonej prawem liczby godzin pracy i mogą oni pracować więcej, ale mogą pracować mniej niż nakazuje kodeks pracy. I ZUSowi nic do tego. A skandalicznym jest, że ZUS wymaga stawiennictwa w pracy, kiedy nie ma zapewnionego frontu robót i kiedy postojowego nikt im nie płaci. To, że pracowników chroni kodeks i podlegają oni ubezpieczeniom w okresach postoju, to nie znaczy, że prowadzących działalność, kiedy nie wykonują swojej pracy zarobkowej, bo nie mają takich warunków, trzeba objąć ubezpieczeniem. Trzeba raczej pomyśleć, by w tych okresach przyznać im zasiłek dla bezrobotnych. Pozdrawiam - gośka