Podaje „amunicje ciężkiego kalibru” w postaci uchwały Sądu Najwyższego w składzie powiększonym 7 sędziów : 1991.06.18 uchwała SN III CZP 40/91 OSNC 1992/2/17 7 sędziów Przewodniczący: sędzia SN S. Dmowski. Sędziowie SN: G. Bieniek, J. Gudowski (sprawozdawca), M. Sychowicz, Z. Strus, A. Nalewajko, T. Żyznowski „…Wydaje się przy tym oczywiste, że udzielając uprawnień do prowadzenia działalności gospodarczej ustawodawca ma na uwadze taką właśnie - a nie jakąś inną - działalność, a więc zawodową, stałą oraz poddaną regułom opłacalności i zysku. Poddając głębszej analizie działalność … określaną jako gospodarcza należy stwierdzić, że jej profesjonalny i stały charakter nie wywołuje zastrzeżeń. Bardziej wnikliwej oceny - zwłaszcza wobec wątpliwości wyrażonych w uzasadnieniu rozważanego zagadnienia prawnego - wymaga natomiast kwestia, czy działalność ta jest podporządkowana regułom opłacalności i zysku, a więc, mówiąc inaczej, czy jest podejmowana w celach zarobkowych. Zysk (zarobek, dochód) to kategoria ekonomiczna oznaczająca nadwyżkę wpływów nad wydatkami w działalności gospodarczej (por. "Słownik języka polskiego" pod red. W. Doroszewskiego, Warszawa 1968, t. X, s. 1374). Pojęcie zysku leży u podstawy każdej działalności o charakterze gospodarczym, stanowi jej istotę i sens, toteż niepodobna w ogóle mówić o działalności gospodarczej prowadzonej nie w celach zarobkowych. Działalność pozbawiona tego aspektu może być np. działalnością społeczną, artystyczną, charytatywną i inną, nigdy natomiast nie będzie działalnością gospodarczą. Należy przy tym rozróżniać motyw zysku od efektu zysku; znane są - także obecnie - podmioty gospodarcze działające w celach zarobkowych, ale w rzeczywistości, z różnych powodów, zysków nie osiągające….” Właśnie o zysku, a więc także o motywie zysku, mówią przepisy cytowanego już art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej. To jest właśnie amunicja „ciężkiego kalibru”