Do AR. Dziękuje za konstruktywną krytykę. Dokonałem korekty, wyrzucając budzące wątpliwości argumenty. Bardzo proszę o dalsze uwagi, w celu usunięcia słabych punktów obrony. Przy okazji pozdrawiam i dołączam skorygowany fragment. Usiłując uzasadnić to stanowisko, w decyzji odwołano się do ustawy z dnia 19 listopada 1999 Prawo o działalności gospodarczej. Czy jednak treść tej ustawy pozwala na taką wykładnię? W rozdziale 2, dotyczącym podejmowania działalności gospodarczej, w art. 7, punkcie 2, czytamy: „Przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej”. Czy stwierdzono tu, że sam wpis do ewidencji oznacza, że działalność jest prowadzona? Na co wskazuje stwierdzenie, że przedsiębiorca: „może podjąć taką działalność, po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej”? Czy treść tego punktu wskazuje, że wpis do ewidencji świadczy o tym, że działalność została rozpoczęta? A na co wskazuje przykład ze strony: http://www.mgpips.gov.pl/serwis_prasowy_szczegoly.php?nr=4060&slowo=informacje? „Uwagi zgłoszono również do art. 37. Jan Stefanowicz, z poparciem rządu, zaproponował, aby jedną z przesłanek wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej było trwałe zaprzestanie działalności, a nie śmierć przedsiębiorcy, uzasadniając tę zmianę troską o pewność obrotu gospodarczego, której zagraża utrzymywanie w ewidencji „martwych dusz”. Poprawka została przyjęta”. Czyż z przykład ten nie pokazuje, że można figurować w ewidencji i jednocześnie zaprzestać i to na trwałe, wykonywania działalności? Czy teza na podstawie, której wydana została decyzja Oddziału ZUS, iż sam wpis do ewidencji świadczy o tym, że działalność gospodarcza jest wykonywana, opiera się na prawdziwym założeniu?