Cząsteczka mocznika (CO(NH₂)₂) zawiera atomy azotu i węgla, które stanowią idealny "budulec" do syntezy bardziej złożonych związków.
Najważniejszym produktem pochodzącym z mocznika w tym kontekście jest heksogen, znany powszechnie jako RDX (Research Department eXplosive). RDX to jeden z najpotężniejszych i najpowszechniej stosowanych kruszących materiałów wybuchowych na świecie. Stanowi bazę dla:

• Composition B (mieszanina RDX i TNT) – używanej w granatach, bombach lotniczych i ładunkach kumulacyjnych.
• Plastiku wybuchowego (C-4, Semtex) – gdzie RDX jest głównym składnikiem aktywnym zmieszanym z plastyfikatorem.
• Prochów bezdymnych – jako substancja miotająca w amunicji artyleryjskiej i strzeleckiej.

Proces syntezy RDX z mocznika (metoda Woolwicha, znana też jako metoda bezbezwodnikowa) jest jednym z kluczowych procesów przemysłowych. Polega on na reakcji mocznika z bezwodnikiem octowym i azotanem amonu. Dzięki względnej dostępności i niskiemu kosztowi surowców, metoda ta pozwala na masową, ekonomiczną produkcję tego krytycznego materiału wybuchowego.
Mocznik jest również cennym źródłem azotu w syntezie innych związków nitro, takich jak nitroguanidyna. Ten materiał wybuchowy charakteryzuje się niższą temperaturą eksplozji, co czyni go idealnym składnikiem prochów obniżających szybkospalność (tzw. prochów cold), stosowanych m.in. w amunicji do granatników i w pociskach podkalibrowych. Ponownie, bez łatwo dostępnego azotu z mocznika, produkcja na masową skalę byłaby znacznie utrudniona i droższa.