Treści na Forum Bankier.pl publikowane są przez użytkowników portalu i nie są autoryzowane przez Redakcję przed publikacją... Bankier.pl nie ponosi odpowiedzialności za informacje publikowane na Forum, szczególnie fałszywe lub nierzetelne, które mogą wprowadzać w błąd w zakresie decyzji inwestycyjnych w myśl art. 39 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi. Przypominamy, że Forum stanowi platformę wymiany opinii. Każda informacja wpływająca na decyzje inwestycyjne pozyskana przez Forum, powinna być w interesie inwestora, zweryfikowana w innym źródle.
Ach witaj Jaskojewiczu Mężu w sprawie wiernym Umysł Twój niczym poranne rosie spoczywa W blasku słońca wschodzącego błyszczac jak skarb W nadziei nienaruszonej spoczywa mądrość stara Niechaj dąb tysiącletni nienaruszony się zieleni W cień swe liście oddaje w upale schronienie w dzień Twój głos jak potok górski rwącą wciąż potęgą Niosąc siłę w słowach w życiu wszendzie dźwiękiem Jam jak Prometeusz do skały przymknięty. Sępy dziobią w sercee w trzewiach cierpień spadku! W oddali hieny śmiech się niesie w przestrzeni Jam w tęsknocie jak w smach wciąz o wzroscie trwam To nie biadolenie, to pieśń mego serca Z duszy mej płynie żal co nie zna końca. Mówicie tonie? Mówicie, że nie znam dnia? Co wy tam wiecie? Co wiecie, kto z nas zstąpi na dno! Wiadrami wylewać? Rada mądra, więc przyjmuję Jam pozostanę, w oczekiwaniu trwając, Jak Syzyf wciaż toczyc kamien w obłoków cień Gdy wroci do mnie w końcu gałązka oliwna jam powstane! Kiedy minie? Kiedy to skończyć się ma? O Wielki Jaśnie Panie pytam ja! W krwi i pocie tonę, w cierpieniu dni, Ale marzenia me wciąż wciaż żyja w snach! Chciałbym podzielić się również eleganckim utworem by wnieść trochę kultury,poezji elegancji w to zacne środowisko jakie. Jest to forum. Z Całym szacunkiem Wasz Brzęczyszczykiewicz.