W związku z wymianą waluty podatnik osiąga przychód z tytułu różnicy na cenie jej zakupu i sprzedaży. W efekcie taki przychód powinien być traktowany jako przychód z innych źródeł, analogicznie jak przychód z tytułu zakupu i sprzedaży waluty w banku bądź kantorze. Dochód ten podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, według ustalonego wzoru (PIT-36). Podatnik nie ma obowiązku opłacania miesięcznych zaliczek na podatek w trakcie roku.
Ponadto wskażmy, że dochód ten podlega rozliczeniu na zasadzie samoopodatkowania. Oznacza to, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik bez pośrednictwa płatnika jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, składanym do końca kwietnia roku następnego po roku podatkowym, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wymiany walut i obliczyć należny podatek dochodowy.
Dochód ten jest opodatkowany na zasadach ogólnych, co oznacza, że podlega sumowaniu z ewentualnymi dochodami opodatkowanymi na zasadach ogólnych (np. z umowy o pracę). W tym zakresie istnieje możliwość uwzględnienia kwoty wolnej od podatku.
WAŻNE!
Przychód osiągnięty z transakcji wymiany walut należy zakwalifikować do kategorii tzw. przychodu z innych źródeł w rozumieniu cytowanego art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy PIT. Podlega on opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a więc stawką 17% lub 32%.
Handel walutami na gruncie podatku

W praktyce urząd nie będzie się zajmował pojedynczymi przypadkami. Jeżeli kupiłeś np do 15000 euro i nie podawałeś danych przy zakupie, to nic nie stoi na przeszkodzie byś w 3 różnych kantorach wymienił walutę na złotówki bez podawania danych. Oczywiście obowiązek uiszczenia podatku nadal istnieje, ale jest niemal niemożliwy do wykrycia. Nawet jeśli podałeś dane przy zakupie, a zbywając walutę danych ich nie podasz - niemal niemożliwe jest udowodnienie zaistnienia obowiązku podatkowego.