Odpowiedź przynajmniej co do róznicy w opiniach fachowców i zwykłych graczy masz w opinii bechmacka

Złe miłego początki
Zanim jednak weźmiemy się za chwalenie Phanom Doctrine zacznijmy od wady samej gry  - jej pierwszych dwóch-trzech godzin. Początek rozgrywki i samouczki wprowadzające w tajniki rozmaitych mechanik są całkiem solidne, ale po nich lądujemy na mapie świata i… robimy w kółko to samo, do tego niespecjalnie wiedząc, co się właściwie dzieje. Mamy bazę, która czeka na rozbudowanie, treningi dla agentów i tajne akta do rozszyfrowania, ale wszystko zdaje się toczyć powoli przez cały akt pierwszy.
Ten początek potrafi trochę zburzyć entuzjazm, jaki Phantom Doctrine buduje w pierwszej chwili w graczu, ale gdy tylko przejdziemy przez wprowadzenie do szpiegowskiej historii, całość od razu wskakuje na czwarty bieg. 
Po wlokącej się rozgrywce nie zostaje ani śladu, bo mapa świata eksploduje rzeczami do zrobienia, wróg zaczyna spiskować i poszukiwać Kliki, czyli prowadzonej przez gracza organizacji, a nasi agenci lądują na zmianę w szpitalu i u fałszerza, gdzie zdobywają nowe dokumenty porzucając spalone tożsamości. Słowem - dzieje się.

Czyli prości gracze znudzeni poczatkiem gry oceniaja ją negatywnie bo trzeba się duzo naczytac na poczatku samouczków itp Fachowcy oceniaja gre dobrze bo to specjaliści i przechodza cała grę od deski do deski a potem wydaja werdykt a wielu kupców nastawionych na prosta rozgrywke jest zawiedziona trudnościami na poczatku w opanowaniu gry.