"Podczas kryzysu finansowego w roku 2008 liczne polskie przedsiębiorstwa popadły w trudności finansowe na skutek nieudanej inwestycji w opcje walutowe. W większości inwestycje te polegały na zawarciu z bankiem umowy na złożone instrumenty pochodne nazwane „zerokosztowymi”. Przedsiębiorstwo stawało się nabywcą opcji typu Put i jednocześnie wystawcą opcji typu Call. Obie opcje były zawierane na innym kursie EUR/PLN i nie były symetryczne. Opcja Call, w większości wypadków, opiewała na 2 razy większą pozycję niż opcja Put[1]. Silne osłabienie złotego spowodowało, że inwestorzy ponieśli straty, co w niektórych przypadkach doprowadziło ich do upadłości (m.in. Odlewnie Polskie[2][3],, Elwo z Pszczyny[4] i Huta Szkła Krosno)."

Sprawa jest bardzo prosta, jeżeli spółka jakaś nabyła opcję put po jakimś kursie na eur/usd to nabyła prawo do sprzedaży euro po tym kursie, czyli jak kurs euro spadłby poniżej kursu wykonania opcji, to taka spółka na tej opcji zarobi [będzie mogła sprzedać euro drożej niż w dniu rozliczenia opcji był kurs], oczywiście trzeba jeszcze wliczyć cenę, jaką zapłaciła za taką opcję. Jeżeli kurs pójdzie w drugą stronę, to niestety opcje put są bezwartościowe...

Wystawianie opcji (nie ważne jakiej) wiąże się z nielimitowanym ryzykiem w przypadku jak kurs pójdzie w "niewłaściwą" stronę, ale za to za wystawienie takiej opcji dostaje się premię.

"Największymi sprzedawcami opcji w Polsce były JP Morgan, UniCredit oraz Citigroup[1]."- bardzo sprytne banki wiedziały kiedy mają w takie układy wchodzić ;) Można domniemywać po cichu, że wiedziały, że spadek na eur/pln zmieni się w wzrost i dzięki temu zarobiły kokosy ;)

Opcje są prostym narzędziem pochodnym, nie wiem dlaczego zarządy wielu spółek tego nie rozumiały- widocznie wolały spekulować na dalszy spadek euro nie patrząc na ryzyko (nielimitowane) związane z możliwością zmiany trendu eur/pln.